Dziecko leworęczne

Lateralizacja to inaczej funkcjonalna przewaga stronna, czyli preferencja oka, ucha, ręki i nogi po tej samej stronie ciała. Jeśli dominuje u nas prawa ręka, oko, noga i ucho oznacza to, że jesteśmy zlateralizowani prawostronnie, jeżeli lewa ręka, oko, noga i ucho - lewostronnie. Wystąpić może również lateralizacja skrzyżowana (wówczas dominuje np. lewe oko i prawa ręka – nie jest to zaburzeniem rozwojowym) oraz lateralizacja nieustalona (dominuje wtedy np. lewe oko i obie ręce).

            W latach  siedemdziesiątych XX w. leworęczność   była uważana za przejaw pewnej ułomności.   Często zdarzało się, że rodzice próbowali tę cechę ”naprawiać”  i zmuszali swoje leworęczne dzieci  do  posługiwania się prawą ręką, np.   przywiązując lewą do krzesła.  Maluch sięgając po zabawkę czy czekoladkę  bu­dził zdzi­wie­nie bliskich i na­tych­mia­sto­wą re­ak­cję: „Prze­łóż zabawkę  do pra­wej rącz­ki”.  Ro­dzi­ce  tłu­ma­czyli  swo­je za­cho­wa­nia do­brem dziec­ka. Jednak takie zachowania  mogły skutkować wieloma zaburzeniami w sferze emocji, trudnościami w czytaniu i pisaniu oraz zaburzeniami koncentracji.

Na szczęście minęły  czasy „ uczenia” praworęczności. Trzeba  jednak  zauważyć, że osoby leworęczne do tej pory napotykają rozmaite trudności w świecie, który urządzony został z myślą o wygodzie głównie osób praworęcznych.

Powinniśmy zatem poświęcić dzieciom czas na pracę nad odpowiednią postawą i prawidłowym ułożeniem ciała, ponieważ  jest to niezbędne, aby sylwetka i ruchy dzieci były harmonijne  i odpowiednio skoordynowane. Możemy im pomóc, np. w momencie  gdy dziecko trzyma kredkę czy pióro, najlepiej aby to robiło palcem wskazującym oraz kciukiem, przy zachowaniu odległości od palców do końcówki piszącej około 2 cm. Istotne jest również to, aby zeszyt  był nieco przekręcony w prawo, pod kątem ok 45*,  co pozwala uzyskać leworęcznej osobie lepszą płynność ruchów i widoczność.

W szkole dziecko leworęczne powinno mieć sąsiada po swojej prawej stronie, aby oboje nie przeszkadzali sobie podczas pisania. W początkowej fazie nauki pisania dziecko powinno używać ołówka – eliminuje to różne utrudnienia. Obie stopy dziecka powinny być oparte o podłogę, a przedramiona o stół. Plecy powinny być proste, a tułów lekko oddalony od ławki. Taka pozycja podczas pisania zapewnia swobodę ruchów rąk i jest optymalna dla dziecka.

 W sklepach internetowych, czy też stacjonarnych  można  znaleźć artykuły zaprojektowane  z myślą o leworęcznych, jak specjalne ołówki, pióra, nożyczki, zestawy geometryczne, zeszyty ćwiczeń z ukośnie ułożoną liniaturą  oraz wiele innych. Warto zakupić takie przybory, ponieważ znacznie ułatwią życie osób leworęcznych, a  zwłaszcza tym najmłodszym.

Opracowała: pedagog –  Aneta Gac

BIBLIOGRAFIA:

-Miesięcznik  „Nauczycielka Szkoły Podstawowej”, Ediba  2017, nr  69, s. 10.

Publikacja elektroniczna:

https://dziecisawazne.pl/leworecznosc-dziecko-leworeczne-w-szkole/