Jak motywować dziecko do nauki ?

     Motywacja do uczenia się definiowana jest jako znaczenie i wartość nauki dla danego człowieka i charakteryzowana przez długoterminowe zaangażowanie się w proces uczenia się. Motywacja to według definicji stan służący nakierowaniu działań jednostki na określony cel. Czyli, mówiąc wprost, jeśli mamy motywację do jakiegoś działania, to ona pociąga nas do jego realizacji, jeśli motywacji nie mamy, to albo działania nie podejmujemy, albo jest ono nieefektywne, albo nie przynosi nam satysfakcji.
Motywacja dziecka do nauki odgrywa podstawową rolę w procesie uczenia się. Dziecko, które ma motywację do nauki, osiąga dużo większe sukcesy w zdobywaniu wiedzy. Uczy się, bo tego chce, bo przyswajanie wiadomości sprawia mu przyjemność, bo widzi sens i cel swojej pracy. Dużo ważniejszą rolę odgrywa tutaj przyjemność i celowość płynąca z nauki, a nie chęć zdobycia dobrych ocen. Jeśli jedyną motywacją ucznia są stopnie- przyswajanie wiedzy odbywa się mechanicznie, jest powierzchowne, a efekty są krótkotrwałe. Motywacja musi pochodzić z wnętrza dziecka, a nie być wynikiem presji z zewnątrz.

     Ale wystarczy teorii i definicji. Skoncentrujmy się na tym, co możemy zrobić jako rodzice, żeby zmotywować nasze dzieci do nauki. Przecież wśród wszystkiego, co cenimy jako ludzie, pomyślność naszych dzieci wydaje się szczególnie ważna, jeśli nie najważniejsza.

    Rozwój zainteresowania nauką i motywacja do spełniania obowiązków szkolnych zależy od zainteresowania rodziców tym, co dziecko robi w szkole. Jeśli rodzice będą pytać czego ciekawego dziecko nauczyło się w szkole, chwalić za postępy- wtedy syn/córka będzie czuł/a satysfakcję z własnych osiągnięć i chętniej będzie pogłębiał wiedzę. Dostrzeganie sukcesów jest bardzo istotne- zmiana na lepsze utrwala się, jeśli jest dostrzeżona i doceniona.
    Organizacja czasu wolnego dziecka ma bardzo duże znaczenie dla jego prawidłowego rozwoju. Bez pomocy rodziców we właściwym zaplanowaniu i zorganizowaniu dnia, dziecko szybko się zniechęci, gdyż nie poradzi sobie z organizacją czasu. Rodzice powinni zwrócić uwagę na racjonalny podział czasu, którego część należy przeznaczyć na odrabianie lekcji i naukę, następną na ruch, zabawę, wypoczynek i inne zajęcia dowolne, związane z zainteresowaniami dziecka.

Co jeszcze rodzice mogą zrobić, aby pozytywnie wpływać na motywację dzieci?

  • „ świecić przykładem „- jeśli rodzice czytają książki, dyskutują na różne tematy, mają swoje pasje- dzieci będą postępować podobnie;

  • stawiać racjonalne wymagania- aspiracje rodziców wobec dzieci powinny być odpowiednie do ich możliwości, predyspozycji i uzdolnień;

  • pomagać dziecku w nauce- zachęcając dzieci do samodzielnego rozwiązywania problemów oraz pomagać mu, kiedy sobie nie radzi. Nie odrabiać za dziecko prac domowych;

  • dbać o dobry kontakt z dzieckiem- jeśli rodzic wie w czym tkwi kłopot dziecka, będzie mógł mu pomóc.

    Omówione wyżej zasady są dość ogólne. Nie da się sformułować gotowej recepty, jak motywować do nauki i pomagać dziecku. Do każdego należy podchodzić indywidualnie. Jedne dzieci nie mają prawie żadnych problemów z nauką, innym nie idzie z większości przedmiotów. Rodzicielska„pierwsza pomoc” powinna być wiec dostosowana do potrzeb dziecka, a rodzice znają swoje dzieci najlepiej. Wiele dzieci ma trudności z motywacją do nauki, bo zamiast chodzić do szkoły wolałyby robić coś zupełnie innego. Zacząć więc należy od uświadomienia dzieciom, że zdaniem rodziców, szkoła i postępy w nauce są czymś bardzo ważnym.
    Choć wiele dzieci zajmuje buntowniczą postawę, tak naprawdę liczą się z opinią rodziców i chcą ich zadowolić. Jeżeli rodzice mówią, że nauka jest ważna, to dzieci również tak uważają. Jeżeli natomiast wyrażają się lekceważąco o nauce, szkole i nauczycielach, to nie powinno ich zaskoczyć, że dzieci będą powtarzać to samo.
Rodzic powinien pamiętać, że nauczyciel jest jego sprzymierzeńcem  w  wychowaniu, a nie wrogiem. Dlatego też rodzice winni utrzymywać stały kontakt ze szkołą, współpracować z nauczycielami i wychowawcą, bez względu czy ich dzieci osiągają sukcesy czy też porażki.

Grafika z demotywatory.pl

Pedagog PPPP w Chojnowie Judyta Żołubak