MÓJ KOCHANY OKULARNIK
CZYLI JAK WSPIERAĆ DZIECKO Z WADĄ WZROKU LUB SŁABO WIDZĄCE.

              
       Roześmiane buzie dzieci z okularkami na zadartych noskach…. poważne spojrzenia nastolatków ukryte za szkłami w solidnych oprawach…..Widok znajomy, lecz nie zawsze widoczne są problemy dzieci zmagających się ze słabszym spostrzeganiem wzrokowym otaczającego ich świata.
Trudno to sobie wyobrazić, jak wada wzroku może opóźnić start szkolny dziecka, a w klasach starszych być przeszkodą w nabywaniu wiedzy z różnych przedmiotów.
      Nasze dzieci często same rozpoznają swoje dolegliwości. Warto posłuchać, co one mówią o swoim wzroku.
       Jako rodzice (dziadkowie, opiekunowie) bądźmy uważnymi obserwatorami naszych pociech. Zwróćmy uwagę, czy dziecko nie przybliża za bardzo ekranu smartfona do oczu, czy nie patrzy ze zbyt bliskiej (lub zbyt dalekiej ) odległości w monitor komputera. Spójrzmy również na sposób trzymania książki podczas czytania (zbyt blisko lub zbyt daleko, a nawet ukośnie). Popatrzmy, czy nie za nisko pochyla głowę nad zeszytem podczas pisania.
Lepiej zapobiegać wystąpieniu wad wzroku, niż później zmagać się z ich korygowaniem.
                     W wykryciu większych wad wzroku mogą pomóc przesiewowe badania wzroku, które bywają przeprowadzane na terenie szkół. Jednak najlepiej udać się do lekarza okulisty.
Dziecko z wadą wzroku- na ogół dobrze radzi sobie ze spostrzeganiem liter, osób i przedmiotów pod warunkiem noszenia okularów korekcyjnych.  
Dziecko słabo widzące-pomimo stosowania szkieł korekcyjnych nie zawsze ostro i dokładnie widzi otaczający go świat. Jednak jest w stanie rozpoznać otaczające go osoby i przedmioty jak również czytać i pisać.
Jak wspierać dzieci z wadą wzroku i słabo widzące?
●Po pierwsze stosujmy w praktyce indywidualne zalecenia lekarza okulisty. – np. noszenie szkieł korekcyjnych, ćwiczenia oczu, zażywanie lekarstw, wizyty kontrolne i .t .p
●Wzmacniajmy samopoczucie naszego dziecka poprzez pochwałę jego wyglądu w okularach.                                                                                
●Dbajmy o właściwe oświetlenie miejsca nauki dziecka: -źródło światła powinno znajdować się z lewej strony biurka dzieci praworęcznych, natomiast z prawej strony-dla dzieci leworęcznych. (Dokładniej sposób oświetlania miejsca pracy dziecka może określić lekarz okulista).
 ●Określajmy granice czasowe w korzystaniu przez dziecko ze smartfona, laptopa, komputera i innych urządzeń elektronicznych.
●Podczas korzystania z komputera dziecko może -w zależności od potrzeby- korzystać z programu powiększającego druk na ekranie lub syntezatora mowy.
●Jeżeli jest taka potrzeba, warto zaopatrzyć dziecko w lupę, lunetkę i. t. p. urządzenia.
●Ważne jest poinformowanie nauczyciela o problemie dziecka.
●Bądźmy czujni na skargi dziecka dotyczące jego/jej wzroku i zdrowia w ogólności. Istotne jest poważne ich traktowanie.
          Osobiście znam dziecko, które od najmłodszych lat skarżyło się rodzicom, że niewyraźnie widzi litery i przedmioty, a oni niestety zlekceważyli to mówiąc:,, wydaje ci się, bo możesz czytać”.   Dopiero w wieku nastoletnim chłopak mający problemy ze wzrokiem sam udał się do okulisty, który stwierdził dość dużą wadę w jednym oku.
●Pamiętajmy o kontrolnych badaniach wzroku naszych ukochanych „ okularników” i…nas samych

.
                       Elżbieta Prociów-Mikołajczak
                      pedagog w P.P.P.P. w Chojnowie

pic2