RUCH  ROZWIJAJĄCY – METODA  DLA  KAŻDEGO.

Moja fascynacja Metodą Ruchu Rozwijającego rozpoczęła się około 10 lat temu na pewnym kursie pedagogicznym.
Urzekła mnie wówczas jej prostota i łatwość stosowania –zwłaszcza wśród dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Ruch Rozwijający jest metodą terapii wspierającej rozwój dzieci , jak również terapii dzieci niepełnosprawnych intelektualnie i fizycznie.
 Ćwiczenia Metody Ruchu Rozwijającego  mogą wykonywać również osoby dorosłe.
Metoda została zapoczątkowana przez Weronikę Sherborne,angielską nauczycielkę tańca i ruchu.
 W Polsce jest ona znana od lat siedemdziesiątych. Ćwiczenia Metodą Ruchu Rozwijającego jako pierwsze zaczęły stosować: Maria Przasnyska i Izabela Korsak.
Również w Powiatowej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Chojnowie odbywają się zajęcia bazujące na Metodzie Ruchu Rozwijającego wg Weroniki Sherborne.
Powstają pytania:
1),,Po co wykonywać ćwiczenia Ruchu Rozwijającego?”
2),,Jak wyglądają te  ćwiczenia?”
Ad.1.
Ćwiczenia Ruchu Rozwijającego uczą dziecko świadomości własnej osoby oraz innych osób, wiedzy o budowie jego ciała, kształtują związek dziecka z otoczeniem fizycznym, uczą związku z drugim człowiekiem.
Ad.2.
W toku zajęć , które mogą odbywać się w towarzystwie rodziców, dzieci wykonują różnorodne ćwiczenia.
Ćwiczenia wstępne takie jak: powitanie innych osób za pomocą palców, przekazywanie uścisku dłoni mają na celu rozwijanie świadomości osoby.
Wiedza o budowie ciała i jego możliwościach(świadomość ciała) jest przekazywana w czterech grupach ćwiczeń:
I. Ćwiczenia wyczuwania brzucha i pleców
II. Wyczuwanie rąk i nóg.
III. Wyczuwanie twarzy.
IV. Ćwiczenia wyczuwania stawów.
Kształtowanie związku dziecka z otoczeniem fizycznym(świadomość przestrzeni), odbywa się między innymi poprzez: stopniowe przechodzenie od ćwiczeń wymagających całkowitej styczności z podłożem(leżenie na plecach, leżenie na brzuchu)do ćwiczeń , w których zmniejsza się stopniowo kontakt z podłożem(pełzanie,czołganie się,raczkowanie,czworakowanie,chodzenie,podskoki).
Uczenie dziecka związku z drugim człowiekiem następuje poprzez ćwiczenia relacji:
- opiekuńczej(relacja ,,z”)
- mocy i energii (relacja ,,przeciwko”)
- relacji ,,razem”.
 Podczas ćwiczeń relacji opiekuńczej zaspokajana jest potrzeba poczucia bezpieczeństwa dziecka (rodzic przytula dziecko, kołysze je ,przetacza je delikatnie po podłodze, i wykonuje inne ćwiczenia w zakresie tej relacji).
W relacji mocy i energii dziecko ma  możliwość wypróbowania swojej mocy oraz nauczenia  się ,na czym polega stosowanie siły bez agresji .Ćwiczenia w tej relacji  polegają na wyczuwaniu ciężaru i siły drugiej osoby oraz przeciwstawianiu się naciskom .
Głównym celem ćwiczeń w relacji ,,razem” jest nabycie przez dziecko umiejętności: współpracy i  rozwijania wzajemnych kontaktów. Podstawowe ćwiczenia: opieranie się o drugą osobę , przyciąganie, podpieranie, równoważenie, współdziałanie.
Dzieci spragnione ruchu  bardzo chętnie uczestniczą w zajęciach prowadzonych według założeń metody Weroniki Sherborne. W trakcie zajęć mają możliwość decydowania o swojej aktywności.  Rodzice przekonują się, że ćwiczenia  Ruchu Rozwijającego są możliwe do wykonania przez osoby dorosłe,co więcej- dają również czas na relaks.


          Elżbieta Prociów-Mikołajczak
          pedagog w P.P.P.P.w Chojnowie

pic3