Sześciolatek w szkole

 

            Każde dziecko, gdy rozpoczyna naukę w szkole, niezależnie od tego, ile ma lat, potrzebuje czasu, by tę szkołę poznać i dobrze się w niej poczuć.

            Co może zrobić szkoła?

            W szkole powinny być wydzielone odrębne strefy wyłącznie dla dzieci młodszych - szatnia, miejsce na boisku, część świetlicy. Sale lekcyjne powinny być dostosowane do potrzeb psychofizycznych sześciolatków poprzez wyodrębnienie w nich miejsca do pracy, nauki, zabawy         i odpoczynku, wyposażone w odpowiedniej wielkości i lekkie, dające się przesuwać meble, a także atrakcyjne pomoce dydaktyczne. Takie nawiązanie do przestrzeni, z którą dziecko miało dotychczas do czynienia w przedszkolu, a niekiedy i w domu, pozwoli mu nie tylko z większą łatwością zaadaptować się do nowego otoczenia i polubić je, ale także wyzwoli jego różnorodną aktywność         i zachęci do uczenia się.

            Bezwzględnym warunkiem odniesienia przez dziecko sukcesu edukacyjnego jest współpraca szkoły z rodzicami. Dobra współpraca opiera się na zaufaniu oraz na niepodważaniu kompetencji drugiej strony. Oznacza to, że nauczyciele interesują się tym, co robi dziecko w domu, a rodziców interesuje to, co działo się w szkole, na lekcjach czy w świetlicy. Systematyczne współdziałanie dwóch najbliższych dziecku środowisk (rodzinnego i szkolnego) to podstawowy warunek jego udanej adaptacji do szkoły i pomyślnego rozwoju.

Wzajemne informowanie się o postępach dziecka, lecz także o jego trudnościach, to najlepsza strategia postępowania, szczególnie w niwelowaniu ewentualnych problemów.

            Ważnym zadaniem wychowawcy jest dostarczanie rodzicom wiedzy na temat prawidłowości rozwojowych, nowoczesnych środków i technik uczenia się, metod wychowawczych, w tym rozwijania i wzmacniania samokontroli, wzmacniania u dziecka poczucia własnej wartości i własnej skuteczności, uświadamiania rodzicom zagrożeń współczesności (np. mass media), aby ich oddziaływania wychowawcze stawały się bardziej efektywne i przynosiły im samym poczucie zadowolenia.

            Szczególnie ważny jest początek tej współpracy. Rodzice muszą nabrać nie tylko przekonania, że ich dziecko będzie bezpieczne na lekcjach, w czasie przerw, na boisku szkolnym, na korytarzach, w szkolnej stołówce czy świetlicy. Chcą też być pewni, że w sytuacji, gdy ich dziecko natrafi na rozmaite problemy, pracownicy szkoły przyjdą mu z pomocą. I wreszcie, że oni sami, gdy zajdzie taka potrzeba, znajdą odpowiednią pomoc i wsparcie ze strony różnych specjalistów na terenie szkoły lub do takich specjalistów zostaną przez szkołę skierowani.

            Co mogą zrobić rodzice?

                  Aby dziecko dobrze poczuło się w szkole, aby odnosiło sukcesy, aby zdobywanie wiedzy było dla niego przyjemnością, rodzice przygotowują je do tego poprzez:

      - dostrzeganie osiągnięć dziecka,

      - rozmawianie z dzieckiem o jego umiejętnościach, dzięki czemu staje się coraz bardziej świadome tego, co umie i z satysfakcją z tego korzysta,

      - pozwalanie na podejmowanie decyzji dotyczących spraw dziecka, np. przy wyborze ubrania, podejmowanej aktywności, rodzaju zabawy,

      - wyznaczanie rozmaitych „specjalnych zadań”, np. karmienie i dbanie o domowe zwierzątko,

      - pokazanie na własnym przykładzie, że nie wszystkie zadania i plany udaje się zrealizować,

      - pokazanie, że również dorosły napotyka na różne trudności i niepowodzenia,

      - rozmawianie o tym, że ważne jest „mierzenie” się z kolejnymi wyzwaniami, ponieważ każde z nich niesie za sobą ważne doświadczenia, daje nową wiedzę,

      - umożliwianie kontaktów z różnymi osobami dorosłymi w domu i poza nim,

      - umożliwianie kontaktów z dziećmi,

      - rozmawianie z dzieckiem o zasadach i zwyczajach komunikowania się,

      - omawianie z dziećmi nowych dla nich reguł życia społecznego,

      - sygnalizowanie możliwych niebezpieczeństw, np. kontakt z osobami nieznanymi,

      - najważniejszym zadaniem rodziców jest pomoc dziecku w formułowaniu celów oraz wsparcie w utrzymaniu odpowiedniej motywacji do ich realizacji,

     - włączanie dziecka w różne czynności domowe i pilnowanie, by je kończyło oraz pomaganie mu w tym, gdy traci zapał,

      - wspólne planowanie tego, co należy zrobić w jakiejś sytuacji, np. robienie zakupów czy planowanie wakacyjnego wyjazdu.

                 Postępując według w/w zasad sprawimy, że dziecko stanie się bardziej pewne siebie, zaradne, a samodzielny sześciolatek z łatwością będzie radzić sobie z zadaniami czekającymi go w szkole. Dziecko stanie się bardziej wytrwałe, nauczy się szukać pomocy, a nie biernie czekać, aż pojawi się dorosły. Będzie z większą łatwością akceptować swoje niepowodzenia, a ewentualne szkolne trudności traktować jako wyzwanie - nie jako zagrożenie czy przeszkodę nie do pokonania. Nauczy się, że aby osiągnąć jakiś cel, trzeba pomyśleć o tym, jak to zrobić. Stopniowo wykształci się postawa systematyczności, rzetelności, dokładności w działaniu.

     

      Wskazówki ułatwiające start szkolny dziecka:

       1. Nie strasz szkołą.                                                                        

      2. Mądrze motywuj.

      3. Nie wyręczaj, lecz wspieraj.

      4. Ufaj swojemu dziecku, nie odtrącaj go.

      5. Doceniaj osiągnięcia dziecka, a nie stopnie.

      6. Nie chroń dziecka przed konsekwencjami.

      7. Schowaj swoje ambicje do kieszeni.

 

 

Pedagog

Powiatowej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej

mgr Danuta Rabiej