Dziecko w dobie koronawirusa

 

     Okres pandemii to szczególnie trudny czas dla dzieci. I nie chodzi tu tylko o to, że musiały szybko wdrożyć się do zdalnego nauczania, często nie mając dostępu do Internetu lub odpowiedniego sprzętu, ale przede wszystkim o ich stan emocjonalny, kiedy zmuszone zostały do graniczenia kontaktów z rówieśnikami i tak naprawdę zamknięte w czterech ścianach.

Początkowy stan euforii i zadowolenia z tego, że nie trzeba będzie chodzić do “znienawidzonej budy” przerodił się w nudę, zniechęcenie, a w niektórych przypadkach nawet depresję.

W pierwszych dniach kwarantanny rozentuzjazmowani rodzice, cieszący się z tego, że bedą mogli spędzić więcej chwil ze swoimi pociechami, z czasem stali sie coraz bardziej podirytowani i zmęczeni. Na małej powierzchni w mieszkaniach zrobiło się tłoczno, a wszyscy zaczęli sobie wzajemnie przeszkadzać. Pojawiła sie przemoc, strach i pragnienie u wielu dzieci, aby uwolnić sie z tej domowej klatki.

Co możesz zrobić dla swojego dziecka

,,Zachęcaj również swoje dziecko do stawiania pytań.
Przykładowe tematy do poruszenia w rozmowie z dzieckiem:

  • Pokaż dziecku ilustrację, jak wygląda wirus SARS-CoV-2. Wytłumacz, że wywołuje chorobę o nazwie COVID-19, która jest podobna do przeziębienia.
  • Naucz zasad prawidłowego mycia rąk, wytłumacz, kiedy należy je myć i dlaczego jest to ważne (możesz pokazać mu dostępne online materiały wideo).
  • Wytłumacz, dlaczego w czasie epidemii ważne jest utrzymywanie odległości ok. 1-1,5 metra od innych osób i dlaczego należy unikać dotykania innych osób w tym okresie.
  • Porozmawiaj o tym, co to jest kwarantanna i jak się w niej należy zachować.
  • Wytłumacz, że czasem w przypadku zakażenia konieczny jest pobyt w szpitalu, a także wyjaśnij, że dzieci bardzo rzadko chorują na tę chorobę. Wytłumacz, że osoby starsze (np. dziadkowie) mogą przechodzić chorobę ciężej i z tego powodu musicie czasowo ograniczyć spotkania z nimi.
  • Wytłumacz, że ta choroba powoduje zmiany np. w podróżowaniu, pracy, szkole. Wyjaśnij, że ograniczenia są podejmowane po to, aby można było tę chorobę szybciej pokonać.
  • Wytłumacz, że sam nie znasz odpowiedzi na wszystkie pytania i że odpowiedzi na niektóre pytania poszukają także naukowcy.”

Rodzice zaczęli tęsknić za otwarciem szkół, a dzieci za rówieśnikami, którym mogłyby sie zwierzyć. Internet, który do tej pory był im ograniczany, teraz stał się jedynym sposobem porozumiewania się z kolegami i koleżankami. Wiec drogi rodzicu:

,,Kontroluj szczególnie treści, z którymi styka się Twoje dziecko w internecie i na portalach społecznościowych. Może być mu trudno zweryfikować ich wiarygodność. Okaż zainteresowanie aplikacjami w telefonie i stronami w internecie, z których dziecko korzysta. Porozmawiaj o bezpieczeństwie w sieci, gdyż dziecko w sytuacji braku zajęć w szkole znacznie więcej czasu będzie poświęcało internetowi. Spróbuj wspólnie z dzieckiem ustalić, ile czasu będzie spędzało w sieci i te zasady egzekwować”

Część rodziców udaje się do pracy, a dzieci zamiast usiąść do lekcji, serfują po Internecie. Wiadomości, które płyną z mass mediów nie napawają optymizmem. Dzieci czują lęk i strach. Brakuje sensownych komunikatów dostosowanych właśnie do najmłodszych, by mogli oswoić się z sytuacją, zrozumieć, co sie dzieje.

,, Niektóre dzieci mogą bać się, że same zachorują lub że rodzic zachoruje i umrze. Mogą czuć złość związaną np. z ograniczeniami w kontakcie z rówieśnikami. Zapewnij je, że nawet trudne uczucia, są normalne i mogą się nimi dzielić. Wytłumacz, że sam też czasem czujesz złość, smutek czy niepokój i jak sobie z tym radzisz. Zapewnij dzieci, że są bezpieczne, a dorośli pracują nad tym, aby wszystko szybko wróciło do normalności, a ono mogło wrócić do przedszkola lub szkoły. Zadbaj o to, aby Twój przekaz był prawdziwy i autentyczny.”

Zamknięcie w czterech ścianach najtrudniejsze jest dla dzieci, z rodzin dysfunkcyjnych, ogranicza ich wolność i swobodę, a także możliwośc wszechstronnego rozwoju. Jest jednak w obecnej sytuacji konieczne. Każdy z nas powinien obserwować, co dziesje się za ściańą naszego mieszkania i interweniować w razie potrzeby.

Rodzicu nie wszystkie dzieci reagują na stres w ten sam sposób, są liczne zmiany w zachowanu dzieci na które należy zwrócić uwagę. A przede wszystkim: ,,nadmierny płacz i rozdrażnienie, nadmierne zmartwienie lub smutek, niezdrowe nawyki żywieniowe (objadanie się, brak apetytu) lub senność,drażliwość i „odgrywanie” dziwnych zachowań, trudności z uwagą i koncentracją, niewyjaśnione bóle głowy lub ciała, w przypadku nastolatków: używanie alkoholu, tytoniu lub narkotyków.”

Koronawirus nie zwalnia nas z empatii i pomocy innym, szczególnie najmłodszym, którzy często są bezbronni.

mgr Dagmara Korzan

Bibliografia:

https://www.gov.pl/web/koronawirus/ochrona-zdrowia-psychicznego-dzieci-i-mlodziezy

https://pacjent.gov.pl/dziecko-i-koronawirus